September 2011
1 post
August 2011
1 post
De jongen in de luchtballon
Midden in het open veld, waar gras en bloemen broederlijk naast elkaar groeiden en waar de beschutting van de bomen slechts enkele koprollen en hinkstapsprongen verwijderd was, lag een meisje. Op haar buik. Haar kin rustte op de palm van haar rechterhand, terwijl ze met haar linker de fluweelzachte blaadjes van een klaproos streelde. De klaproos giechelde in de zachte bries; het meisje giechelde...
April 2011
2 posts
Brug.
Er was eens een meisje dat een brug was. Ze spande over een rivier en onder een hemel. Op goede dagen was de hemel helder blauw, sereen en eindeloos; de rivier was een rustige stroom, zo helder, dat het meisje de kiezels op de bodem kon zien dansen. Op slechtere dagen was de hemel donker, asgrauw en gromde ze als een beest; de rivier was dan een kolkende massa schuimende watervlokken. Het...
March 2011
2 posts
Update
1. Bushokjes.
Het glas van een bushokje kan werken als een prisma, waarvan de regenboog alleen zichtbaar is in de schaduw. Er moet een soort symboliek in schuilen, maar ik weet nog niet precies welke. Ook: bushokjes fluiten naar voorbijgaande meisjes. Misschien ook naar jongens of omaatjes of verdwaalde hondjes, maar dat weet ik niet zeker.
2. Jonge dichter
Hij stond op een vlakke vloer met het...
February 2011
1 post
Ik voel me koopwaar.
De laatste tijd is iedereen om me heen bezig met het bouwen van een CV. Op aanraden van iedereen ben ik er ook maar mee begonnen. Ik wil niet achterblijven straks op de arbeids(super)markt als door de klanten afgekeurd product. Dus bouw ik een CV.
Het is niet zomaar een maken, maar daadwerkelijk een bouwen. Het wordt een groot kasteel, een burcht waar je in kan schuilen en waar je mee kunt...
December 2010
2 posts
Alles is Gras
Gehoord bij de bushalte. (JBp = Jonge Backpacker) (OTM(z) = Oude Turkse Meneer (zwerver)) (KzM = Kozakken Muts)
JBp: In Kopenhagen staat een zeemeermin. Een beeld van een zeemeermin. Ja echt! Want Bassie en Adriaan gingen altijd op reis door Europa, met liedjes enzo, en ook in Kopenhagen bij de zeemeermin. Daarom weet ik dat die daar staat. Maar Adriaan is dood, hè! KzM: Niet waar! JBp: Jawel,...
November 2010
4 posts
Spelletje?
Gisteren heb ik een jongen ontmoet die heel hard zijn best deed om niks kapot te maken, om niemand pijn te doen. Hij deed daar zo erg zijn best voor, dat hij zijn wilde uitspattingen ergens opsloot, zodat ze er nooit, nooit, nooit meer uit zouden kunnen. En zo raakte de jongen gefrustreerd, zonder dat hij er uitdrukking aan kon geven. Het begon in een loods, die voor de gelegenheid was omgebouwd...
Samantha, de Franse poedel
Het was een ijskoude oktobermiddag toen Meneer en Mevrouw dachten me een plezier te doen door me uit te laten langs de Oudegracht in Utrecht. Of misschien beschouwden ze het als hun plicht om me een frisse neus te laten halen en me in beweging te houden terwijl mijn tenen eraf vroren. Ik verdenk ze van het laatste. Recentelijk hadden ze mijn sokjes laten scheren, waardoor mijn toch al dunne enkels...
Herfst in mijn Hoofd
Ik droomde dat we dansten. Hoewel ik toen wist welke dans het was, kon ik me ‘s ochtends de passen niet meer herinneren. Het was een wals geweest of een tango of allebei, maar ik vermoed de tango. Ik werd wakker met tranen in mijn ogen en een gevoel van enorm verlies, al wist ik niet wat ik verloren had. Ik was bang dat het iets was dat ik nooit had bezeten. Het was een tango van de...
September 2010
2 posts
Tijd is Alles.
Er was eens een meisje met lange koperen haren, die ze het liefst als een mantel los over haar schouders liet vallen. Ze hield van de warmte en het gewicht van haar haar op haar rug en lachte als het voor haar ogen viel en de wereld tijdelijk verdween. Het meisje met de koperen haren had twee ogen, zoals bijna ieder ander meisje, maar het waren ogen van mens noch dier. Haar linkeroog was een...
De man op het station
Op het station woont een man met een pak kranten onder zijn arm. Hij heeft geen naam. Hij is nooit geboren, komt nergens vandaan en kan daarom nergens heen. Hij leeft, maar bestaat niet. De man op het station staat er elke dag. Hij houdt van mensen, van zonnige dagen, van fruitige ijsjes en van een vriendelijk gebaar. Hij hoeft niet te eten, als hij maar kan lachen. Hij heeft een hoofd vol...
August 2010
4 posts
“Als iemand die van je houdt niet van je houdt, maar je wel op wil eten terwijl...”
– Liesaa
A Boy, A Girl and the Sun
Hij zat voor het raam op de vensterbank en wachtte. Zij zat in een luie stoel te lezen of te schrijven of te dromen of iets anders te doen waar een zekere mate van fantasie voor nodig was. Hij had een vergrootglas in zijn hand en staarde naar buiten. “Waar wacht je op?” vroeg zij. “De zon,” antwoordde hij. Buiten hingen wolken als een bruidssluier over het land, wit als...
A storm has passed
God, Jezus, wat heb ik al lang niks meer geschreven. Ik moet maar weer ‘ns, al is ‘t alleen maar om mezelf nog geloofwaardig (amateur)schrijfster te kunnen noemen. Het is niet zo dat ik niks had om over te schrijven - er is altijd wel wat om over te schrijven - maar ik had niks waarover ik wilde schrijven. Genoeg dat me bezig hield, maar niets wat ik wilde delen. Dat bleek toch een...
Things I Don't Understand And Definitely Am Not...
I wonder when I’ll miss you.
Original blog
June 2010
1 post
Schaduwspel
Ze lopen hand in hand over een stoep of een straat of een boulevard. De zomeravondzon maakt alles langer en groter en mysterieuzer dan het eigenlijk is. Hun schaduwen lopen voor hun uit. Hun stappen vergroeid, maar hun hoofden karikaturesk ver uit elkaar. Alsof ze ‘t erom doen. Het koppel heeft de vingers vervlochten. Het schaduwkoppel ook, maar dat is niet te zien. Hun handen zijn een...
May 2010
2 posts
Echo.
De wind giert erdoorheen maar het is de wind niet, het is willen dat jij daar bent. Daar tussen de bomen die ik vanuit mijn kamerraam kan zien, in de schaduwen die de zon en de maan afwisselend op het gras en tussen de stammen werpen. Ik hoor er de wind - jouw ademhaling - die giert door jouw afwezigheid. De hortende uithalen zouden er niet zijn geweest als jij daar had gestaan. Je donkere haren...
De elite is dood.
De tijdgeest heeft ze in één beweging in duizend stukjes gebroken en weggeveegd naar de uithoeken van de samenleving. Een kleine raaskallende elite, met één oog naar binnen en één oog omhoog gekeerd*, zich veilig wanend in de ivoren toren van hun luchtkasteel. Een bedreigde soort, die alle contact heeft verloren met de werkelijkheid, elkaar en dat wat er echt toe doet. Degenen die ooit trots met...
April 2010
2 posts
Gevonden voorwerpen
Gevonden in een schooltas die ooit van mij was geweest.
You think I’m a flower, but what if the flower’s not me? How could you know or be certain that I am wat you see?
When light is dark and dark is light, then dark is dark, isn’t that right? Not at all, my ignorant friend Human logic is truth’s enemy For what is there’s not really there even when it is, you see?...
[A]nonieme [I]ntellectuelen
Ze zaten in een door tl-balken verlichte ruimte. Het had een oud klaslokaal kunnen zijn als er een schoolbord had gehangen, of als er tenminste een rechthoekige verkleuring op het behang had gezeten op de plek waar ooit een schoolbord had gehangen. Er hingen hier en daar wat posters met tenenkrommende tegeltjeswijsheden scheef aan de muren. De deelnemers zaten op simpele houten stoeltjes zonder...
March 2010
3 posts
De Kraai →
Inspiratie voor De Kraai en het Roodborstje
De Kraai en het Roodborstje
Het was een prachtig zonnige dag in een zomerachtige lentemaand toen het Roodborstje vrolijk fluitend over de met zachte (rotte) bladeren bedekte bosgrond hupte. Ik weet niet of u, lezer, het weet, maar Roodborstjes zijn ware hedonisten. Ze zijn immuun voor regen en kou, moet u weten. Prachtige beestjes. Het Roodborstje hupte dus door het bos, van boom naar boom en van graspolletje naar...
Awkward
Het is alsof je voor iemands deur staat (laten we zeggen dat het de deur van een goede vriend is) en je belt aan, omdat je iets moet vertellen, maar er wordt niet open gedaan. Je kijkt naar binnen, probeert vast te stellen of er iemand thuis is. Er brandt licht, een tv staat aan - je kunt het door het raam heen horen - en in de asbak op de salontafel ligt een nog smeulende sigaret. Hij moet thuis...
February 2010
5 posts
Berg(k)eten
Sneeuwgordijn, als een filter uit een oude Disneyfilm, dat alles bedekt, verandert, de rauwe werkelijkheid aan het oog onttrekt. Vanaf een warm en veilig plekje lijkt het bijna uitnodigend. De vlokken wenken, de bergen lonken, het maagdelijke wit schreeuwt om bezoedeling. Plots begrijp je de Romantici, die de bergen in wilden, hun eigen pad wilden gaan, de beschaving zo ver mogelijk achter zich...
“As I was walking up the stair,
I met a man who wasn’t there.
He...”
– Unknown
De Meeuw (niet die van Tjechov)
Op een duin zit een man. Hij is geen mooie man en slechts misschien een gelukkige man. Hij komt vaak naar dat specifieke duin als hij waarschijnlijk ongelukkig is, om daar gewoon te zitten en niets ziend te staren naar de zee tot hij weer misschien gelukkig is. De krijsende meeuwen en het wuivende helmgras slepen herinneringen met zich mee die zich vermoeid fluisterend aandienen bij het gespitste...
LO_OS
Zorgeloos.
Hopeloos.
Vruchteloos.
Bodemloos. Oeverloos.
Sprakeloos.
...
Woordeloos.
...
Gedachteloos.
Werkloos. Dakloos. Doelloos.
Wolkeloos. Smetteloos ... Kleurloos.
Lusteloos.
...Rusteloos?
Moedeloos.
Hersenloos!
Haha. Geluidloos.
Harteloos.
Fantasieloos. Droomloos.
Genadeloos, gewetenloos.
Zinloos.
Slapeloos.
Liefdeloos.
Reddeloos.
Eindeloos.
Schaamteloos.
Soap Bubble Worlds
What if we would all live inside our own personal soap bubble, floating through the world. The bubbles would come from a huge bath, which we would only recognize as an endless mass of water (like God’s spirit in the beginning of everything floated above the waters, in his own personal soap bubble, I bet). There’s this huge surface of water and bubbles and soap and we’re all...
January 2010
8 posts
“Is het gek als ik mijn kussen sloop, mijn lief koos en mijn leed vermaak?”
– Battus (2009)
“En toen keek ik je aan en toen wou ik je slaan, want je had zo vervelend gelijk.”
– Leven zonder angst, Brigitte Kaandorp
Y?
“Wil je aardbeien of chocola?”
Ik kijk haar verbijsterd aan, de vrouw die me die vraag durft te stellen. Aardbeien of chocola? Zoete rode hemelkusjes of machtige donkere overweldiging?
“Nou? Wat wil je?”
Ze weet heel goed dat het de meest onredelijke vraag is die ze me mogelijkerwijs kan stellen. Ik schuif onrustig op mijn stoel. Ze kijkt me afwachtend aan. Ik bijt...
Na regen komt suikerspin
In de zevende hemel zweven wolken. Honderden, duizenden drijvende kolossen van watten en suikerspin, van slagroom en knuffelbeervulling. (Van miljarden diwaterstofmono-oxidemoleculen in gasvorm, maar dat wil niemand horen.) Zo’n wolk wordt almaar groter, niet alleen omvangrijker, maar ook steviger, dichter, intenser. Totdat hij afkoelt. Een bekoelde wolk verliest zijn vorm, wordt iets anders...
Lappenpop
Ik voel me als allemaal kleine stukjes, allemaal aan elkaar genaaid, geplakt, gestikt, gespeld, geniet. Vooral geniet. ‘t Voelt als uit elkaar vallen - elk moment nu! - en totale onvolkomenheid. De machteloosheid van slappe ledematen, waartoe dit keer ook het brein moet worden gerekend. Lede ogen. Motivatieloos en energiedood zit ik op een bank, een bed, zelden een stoel. Het leven lijkt...
Roodkapje
Sprookjes waren oorspronkelijk gruwelijker dan we ze nu kennen. Het waren symbolische verhalen over verraad, hoogmoed, zuiverheid, eerlijkheid, zonde en verderf, gestoofd in een saus van moraal en goede raad. Sprookjesvertellers deinsden er niet voor terug om allerlei gruwelijkheden te vertellen - van onthoofdingen tot zelfmoorden en van doorboorde harten tot executies - omdat dat juist bijdroeg...
(On)vergetelijk
Ik denk aan je, maar het is niet zomaar een denken - het is een onmogelijkheid om niet te denken. Als ik probeer niet aan je te denken, denk ik om je heen en daarom weer aan jou. Je naam staat in het boek dat ik willekeurig open sla. Je lach achtervolgt me geluidloos, overvalt me, omhult me en laat me hulpeloos achter. Ik lach en denk aan je. Alweer.
Ik heb uren naar je gekeken. Ik heb je pas,...
December 2009
4 posts
Martelaar
Dat elke zaak minstens drie kanten heeft is mij reeds bekend. Alle werkelijke dingen komen in drieën. Engelen, duivels en daartussenin de mens; het id, het superego en daartussen het ego; verlangen, angst en ergens daartussen de werkelijkheid. Ik heb me nog nooit zo verwant gevoeld aan een woord als op het moment dat ik Herman Finkers hoorde zeggen dat het woord martelaar wordt gebruikt voor twee...
Romantische Verlichting (nee, geen kaarslicht)
Ik ben een rationalist. Denk ik. Voila, daar heb je ‘t al. Ik heb laatst een boek gelezen getiteld “De Rationalist”. Het hoofdpersonage werd geïntroduceerd als rationalist, maar ik vond hem aan het eind van het boek veel meer een gevoelsmens, terwijl de vrouw die werd voorgesteld als Romantica uiteindelijk heel berekenend bleek te zijn.
Volgens mij ben ik het gevoelsmens dat...
“Mijn waarde, je bent een godsgruwelijke drogredenaar en ketter, die...”
– - Dr. Hargood in De Rationalist door Warwick Collins
Gewenning
Wat als liefde niet meer is dan gewenning? Mensen die veel met elkaar omgaan, constant bij elkaar in de buurt zijn, elkaar de ogen wel uit kunnen krabben op den duur, maar niet bij elkaar weg willen. Is dat liefde? Of twee mensen die bij gebrek aan beter genoegen nemen met elkaar, omdat ze nou eenmaal toch vaak bij elkaar in de buurt zijn en het vertrouwen van de herkenning verwarren met de vonk...
November 2009
3 posts
Het Meisje & de Maskerman
Ik klopte aan bij zijn Ivoren Toren, met een verwachting van ontdekkingen, een antwoord voor mijn nieuwsgierigheid, verhalen voor mijn zucht naar avontuur. Misschien verwachtte ik zelfs inspiratie te vinden binnen die ivoren muren. Inspiratie en uiteindelijk - wie weet, ik hoopte - erkenning.
Hij deed niet open, maar stond me wel te woord. Hij schreeuwde vanaf het balkon van zijn Ivoren Toren...
Cloud.
Vandaag ben ik een wolk. Niet zomaar een, maar een donkere, zware wolk op een triestige herfstdag. Ik ben zwaar en ik sleep en trek mezelf voort, doe mijn best mezelf bij elkaar te houden, ondanks het plagerige trekken en duwen van de wind. Er hoeft maar één obstakel te zijn, ‘t hoeft maar een paar graden af te koelen en ik stort in een geweld van tranen ter aarde.
Was ik maar van...
Vroeger waren mijn dromen kleiner
“Vierentwintig eieren,” mompel ik. “Vierentwintig eieren.” Ik zou ze kunnen breken, met mijn handen. Eén voor één of in één keer. Ik kijk naar buiten, naar een lucht als uit een schilderij van Caspar David Friedrich, en probeer de eieren niet fijn te knijpen. Je gaat gekleed in rood en goud, pure decadentie, om je werkelijke karakter - dat van rotting en verval - te...
October 2009
1 post
"We hebben besloten..."
Je begon zo nuchter aan een van de moeilijkste dingen die je ooit zou moeten zeggen.Maar toen je bij die ene zin kwam - “We hebben besloten…” - viel je stem uiteen in tranen, die me alles vertelden wat ik vermoedde, maar niet had willen denken.
“We hebben besloten…”
Ik kwam terug om haar te zien, al was zij het niet meer, al was het geen haar meer. Het lag in...
September 2009
10 posts
10 voor 4
“Lieve Margot, kleine meid, Jong zijn duurt slechts korte tijd, Zonder zorg of moeilijkheid. Blijf steeds lachen en wees vrolijk. Doe geen mens of dier ooit pijn. Dat zal je veel vriendschap geven En een jeugd vol zonneschijn. Maar de tijd, mijn kleine meisje, Gaat ook snel aan jou voorbij: Voor je ‘t weet ben je een tiener En wat later nog een twen. Maar je moet steeds blijven...
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.
“Hallo.”
“Hey.”
“Kun je mij zien?”
“Natuurlijk niet.”
“Ik jou ook niet.”
“Vind je dat jammer? Dat je mij niet kunt zien?”
“Dat weet ik niet. Dat weet ik pas als ik je heb gezien.”
“Zou je me willen zien?”
“Wanneer?”
“Ooit.”
“Ooit wil ik je wel zien. Of nu.”
...