Geachte Wereld,
Voilá, mijn eerste weblog, hoewel die term waarschijnlijk totaal niet de goede is. Een eerste weblog suggereert namelijk dat er in een verre of nabije toekomst meer zullen komen en waarom zou ik een tweede weblog beginnen als het eerste nog voldoet? Laat ik het anders formuleren: dit is mijn poging tot het bijhouden van een weblog en als deze faalt, dan weet ik dat bloggen gewoon niet mijn roeping is en ben ik weer een stap verder op mijn weg van zelfontplooiing. 0=)
Ik denk dat ik deze eigen webruimte ga gebruiken om wat losse flodder/fladdergedachten een plaats te geven en om beginnende verhaaltjes die in mijn hoofd groeien een digitale variant van water en zonlicht te geven, zodat ze misschien (eindelijk) uit kunnen groeien tot meer dan een handvol onsamenhangende hersenspinsels.
Ik ben benieuwd. =)
________________________________________
Andere vrijetijdsfilosofen en gedachtenschrijvers
-
Jaap
-
Eva Luna
-
Bregje
-
No Bravery
-
Suushi
-
Esra
-
Mina
-
Daily Disaster Girl
-
Rutger
-
Beautiful Smile
Archive
Ik zit onder een gigantische boom, met bladeren van groen goud, want de zon lacht naar mij door het bladerdak heen. Ik lach terug en voel hoe de vlinders uit mijn buik via mijn keel de wereld gaan verkennen, in de vorm van heldere klanken. Zing ik? Lach ik? Waarschijnlijk allebei.
Boven me wuiven de dunnere takken zachtjes heen en weer en ik zwaai terug. In de fabelachtig blauwe lucht kruipen witwollen wezens langzaam voorbij. Ze spelen, huppelen, duikelen, vrijen, knuffelen in slow motion. Ik zet mijn tanden in de appel van de Boom van Verwondering. Als de nacht valt luister ik naar de sprookjes die de sterren elkaar vertellen en zingt de maan me in slaap.
De winter lijkt zo ver weg.
